|
Oosterbruken
Wat vergeiht de Tied. Token Week steiht de Oosterhaas al weer vör de Döör. Dat is doch noch heel neet so lang her, dat ik uns Dannboom plünnert un tegen de Mülltünnen an de Straat leggt hebb. Hett mien Frau neet körtens eerst de Kisten, Dösen un Pappkartons mit Wiehnachtskugels, Steerntjes, Keersen un Lametta up de Böhn sluurt, de Lüchterkedden in de Tuun un de Fensterbiller in de Köken un Wohnkammer ofnohmen? Hebb ik neet eerst ehrgüstern mien Sneeischuver un Streigood in de Garaag verstaut?
Ik weet neet recht. Een seggt ja, in ´t Oller ticken de Uhren anners un de Tied löppt ´n Bült feller as in junge Jahren. Man upstünds föhlt sük dat neet blot so an as wenn de Tied rennt, nee, de Tied naiht man eenfach so daarlangs.
Waar körtens noch de Dannboom in d´ Eck van ´t Wohnkamer stunn, steiht nu weer en groot Blöömvaas mit Goldglockjesstruken. Un de sünd natürelk behangen mit en Lüchterkedd ut vöölklörig Kunststoff-Eier un lüttje Vögelkes. An de beid Zuckerlaahasen, de mi nu ut de Glasschapp ankieken, mutt ik mi noch wennen. Ik hebb daar jüst noch de grote, vergeten Wiehnachtsmann ut Vullmelk vör Ogen. De leet up een Sied de Kopp al en bietje hangen un was in de Knejen sackt. Strußen van Tulpen un Oosterblömen stahn up de Tafels un Biller van Oosterhasen worden in d´ Fensterschieven kleevt. Neet to vergeten de Emmer vull bunt Oostereier, de nu tominnst dree Week lang in de Tuun in de Appelboom hangen. Wat mutt dat mutt, daar geiht keen Weg an vörbi.
Un heel ehrelk seggt, ik much dat ok neet missen.
Dat is doch mooi, wenn de Minsk sük noch en bietje Traditioon bewahren deit, of?
Well kann sük denn de Ooster-Fierdagen sünner Paaskefüür un Eier farven
vörstellen? Ik neet. Wat hebben uns Grootollen un Ollen froher al alltied en Rummel Eier för uns Kinner anmaalt un gau in de Tuun verstoppt, wenn wi bi ´t Oosterfüür wassen. Daarmit gungen wi daags d´rup an de Diek to ´n Eiertrüllen of to ´n Eiersmieten in ´t Gröönland. Dat alltied een van mien Oostereier partout neet kött gahn wull, mook mien Frünnen domaals en bietje niedsk un raadlos. Man vandaag dür ik ja togeven, dat Oma mi elke Jahr en farvt Kalkei tostoken harr.
Ja, lang is ´t her. Oosterfüür kieken, Eier farven un de denn mit ´n bietje Slickergood in de Tuun verstoppen, dat hebben wi bi uns egen Kinner un laterhen ok Kindskinner alltied bibehollen. Man, van ´t Jahr mutten wi seker umdenken. De hele Nawass is in de Oosterfeerjen up Reisen, bit up hör lüttje Hund, de düren wi in dat Sett bespaßen.
De is neet vööl groter as ´n Haaske, man of de jüst för Oosterbruuk un Eiersöken wat over hett?
Karlheinz Harms
für den 26.03.2026
|
